حضرت امام جعفر صادق(ع )، امام ششم شیعیان ، در بیست و پنجم شوال سال 148 هجری قمری به شهادت رسیدند .
حضرت امام جعفر صادق(ع ) سرآمد مذهب شیعه  در روز هفدهم ربیع الاول سال هشتاد و  سه  هجرى قمری دیده  به جهان گشودند . پدربزرگوارشان   امام محمد باقر(ع ) و مادر گرامیشان ، ام فروه دختر قاسم بن محمد بن ابى بکر است  . امام صادق (ع) کنیه‏هاى متعددى چون  ابوعبدالله ، ابواسماعیل و ابوموسى داشتند  که مشهور تر  آنها ابوعبدالله است . القاب امام جعفر صادق(ع ) عبرت اند از ، صادق ، فاضل، قائم، کافل، منجى  که  صادق مشهورترین آنها است .
امام صادق  (ع )  تا دوازده  سالگى نخستین درس های الهی را نزد امام  سجاد (ع) فرا گرفت و پس از رحلت امام چهارم ،  نوزده سال  نیز معاصر  پدر بزرگوارش امام محمد باقر(ع)  بود .
به نوشته مناقب " ابن شهر آشوب "  امام صادق (ع) مردى بود  چهارشانه، زیبا روى و خوش سیما. موهایش کوتاه و پر پشت بوده و وسط استخوان بینى‏اش کمى برجستگى داشته است . قسمت بالاى پیشانى‏اش کم مو، پوست بدنش نازک و برگونه‏اش خالى مشکین  وجود داشته است.

                                                          
        رسول اكرم (ص) می فرمایند:                                                

 اِنَّ اَخوَفَ ما اَخافُ عَلى اُمَّتى مِن بَعدى هذِهِ المَكاسِبُ المُحَرَّمَةُ وَ الشَّهوَةُ الخَفيَّةُ وَ الرِّبا

آنچه بيش از هر چيز بر امتم بعد از خود مى‏ترسم، درآمدهاى حرام، هواپرستى پنهان و ربا است
 

 بحارالانوار، ج 103، ص 54، ح 26